بعد از آن فرمود كه : آن جماعت كه خداى تعالى ، ايشان را از اهل صفت حق نگردانيده از جنّ و انس « 1 » ، ايشان ، شياطين انس و شياطين جن‌ّاند . و دليل بر آن كه اين جماعت از جملهء شياطين‌اند ، آن كه ايشان را حيله و مكر و خدعه‌ها و وسوسه‌ها كه بعضى با بعضى مىكنند ، مىباشد و اگر از دست ايشان آيد ، مىخواهند كه اهل حق را برگردانند و محروم سازند از آنچه خداى تعالى به ايشان كرامت فرموده كه عبارت از تفكّر يا بنيانى در دين الهى است كه شياطين انس را از اهل آن نگردانيده . و ايشان ، اهل حق را از طريقهء حق ، مىخواهند برگردانند تا دشمنان خداى تعالى و اهل حق ، در شكّ و انكار و تكذيب ، شريك باشند و با يكديگر ، مساوى شوند ، چنانچه خداى تعالى ، در كتاب خود وصف فرموده : « وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَما كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَواءً » ؛ يعنى : به طريق آرزو ، مىخواهند كه شايد شما كافر شويد ، همچنان كه خود كافر شده‌اند ، تا شما و ايشان ، با يكديگر مساوى باشيد . و بعد از آن ، خداى تعالى ، آن جماعت را كه مددكارى فرموده و به حق هدايت كرده ، نهى فرموده از آن كه از دشمنان الهى ، دوستى و مددكارى بگيرند ، و فرموده كه : « وَ لا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً » « 2 » . پس بايد كه نترسيد و بر نگرديد از آنچه خداى تعالى ، شما را به آن ، مخصوص ساخته كه عبارت از مددكارى به دين حق و توفيق متابعتِ اهل بيت عليهم السلام است ، به سبب حيلهء شياطين انس و مكرى كه ايشان به سبب ملاحظهء امور و احوال شما مىكنند يا مكرى به جهت بر گرداندن شما از امورى كه لازم مذهب شماست مىكنند . و اين وجوه ، همه خالى از تكلّف نيست و بنا بر آن است كه لفظ : « مِنْ امُورِكُمْ » ، متّصل به آخر كلام سابق باشد - چنانچه گذشت - و موافق آنچه در بعضى از نسخه‌هاى صحيحه است ، چنانچه قبل از اين مذكور شد ، ترتيب كلام ، بر اين وجه نيست و لفظ : « من امُورِكُم » تا آخر ، متّصل است به آنچه در اوّل رساله مذكور شد به اين عنوان كه : « وُهُمْ لا مُجامَلَةٌ لَهُم وَ لا صَبْرَ لَهُمْ عَلَى شَىْءٍ مِنْ امُورِه » . و بعد از كلام سابق ، آن چيزى است كه باز در اوّل رساله مذكور شد ، به اين نحو كه « 3 » : « فَلَا

--> ( 1 ) . ج : - « از جن و انس » . ( 2 ) . سورهء نساء ، آيهء 69 . ( 3 ) . ج : - « وُهُمْ لا مُجامَلَةٌ لَهُم وَ لا صَبْرَ لَهُمْ عَلَى شَىْءٍ مِنْ امُورِه » . و بعد از كلام سابق ، آن چيزى است كه باز در اوّل‌رساله مذكور شد ، به اين نحو كه » .